ကြ်န္ေတာ္ အခုေလာေလာဆယ္ သုံးေနတဲ့ PC ကို ဘာရယ္ဟုတ္ပါဘူး ဒီဇိုင္းေလးဆြဲၾကည့္မိတာပါ. . ။

အုန္းအုန္းက်က္က်က္လူေတြၾကား မီးညြန္႔မီးစြယ္ေတြက တဟုန္းဟုန္းေတာက္ေလာင္ေနတယ္ ။

အႏၱရာယ္သတိေပး အခ်က္ျပမီးေတြက တလက္လက္နဲ႔ေပါ့ ။ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေအာ္ဟစ္သံေတြနဲ႔ ပူေဆြးေနတဲ့ လူေတြရဲ႕ရင္ထဲကအပူမီးေတြဟာ အျပင္ဘက္ကေလာင္ေနတဲ့မီးနဲ႔ အျပိဳင္ ။ 

သက္စြန္႔ဆံဖ်ား တာ၀န္ေက်တဲ့ လူတစ္ခ်ိဳ႕ သတၱိေသြးေတြ ျပလိုက္ၾကတာ သူႏုိင္ငါႏုိင္ အျပိဳင္ၾကဲေနၾကေလရဲ႕ ။

ေနာက္ဆုံးေတာ့လဲ ကယ္တင္ရွင္ေတြက အားလုံးထက္ပိုစေတးျပီး က်န္ရွိသူအမ်ားကို ႏွဳတ္ဆက္သြားၾကတယ္။

ျပန္တမ္းထုတ္ခ်ိန္အျပီးမွာ မိသားစုေတြ ေဆာက္တည္ရာမဲ့ ။ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြက စစ္ခရာမွဳတ္ ဂုဏ္ျပဳေနေပမယ့္ သူရဲေကာင္းေတြ မၾကားႏုိင္ေတာ့ျပီ။ ထာ၀ရလဲေလ်ာင္းသြားသူေတြရဲ႕ နာမည္ ေက်ာက္စာေပၚ ေသြးခ်င္းခ်င္းနီရဲသည္အထိ လက္တို႔နဲ႔ေမာ္ကြန္းထိုး ။

ငါတို႔အားလုံးဟာ မ်က္ရည္စေတြကိုယ္စီသုတ္ရင္း ဂုဏ္ယူစြာ အေလးျပဳလိုက္ပါတယ္။ က်ဳပ္တို႔ရင္ထဲမွာ ရဲေဘာ္မေသ ေသေသာ္ငရဲမလား ဆိုတဲ့ အေျဖေတြ ရင္မွာပိုက္ ရင္ခြင္ပက္လက္နဲ႔ပဲ ငါတို႔ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ခဲ့ၾကတယ္။

မင္းေကာင္းရာသုကတိလားမွာပါကြာ . . . . ။

ထြက္သက္ႏွင့္ ၀င္သက္တို႔ၾကားတြင္ ဘ၀ရွိခဲ့ဖူးသည္ ။ ထြက္သက္ႏွင့္ ၀င္သက္တို႔ၾကားမွာပင္ ဘ၀ပ်က္ခဲ့ဖူးသည္ ။ လုံျခဳံမွဳရွိတဲ့ေနရာမွာ ေၾကာက္ရြံ႕ခဲ့ဖူးသလို ေၾကာက္ရြံ႕မွဳၾကီးစိုးေနခ်ိန္မွာပင္ လုံျခံဳခဲ့ဖူးသည္ ။

ရွိေစေတာ့ ‘ေရႊ’ ။ ငါကိုယ္တုိင္လည္း နင့္အေပၚ ပုံအပ္ေပးဖူးသူ တစ္ေယာက္မို႔။

တိမ္ေပၚမွာပဲ ေကာက္ေၾကာင္းျခစ္ခဲ့ဖူးတယ္ ။ ေလတိုက္ႏွဳန္းေျပာင္းလဲလာေတာ့ ငါကိုယ္တုိင္ ဘယ္ေရာက္သြားလို႔သြားတယ္ဆိုတာ မသိခဲ့ဘူးေလ ။

တကယ္ဆို နင္လဲ ေနရာတက် ၊ ငါလဲ အတည္တက် ျဖစ္ရေတာ့မွာေလ ။ စိတ္ကိုကုစားဖို႔အတြက္ ၃၆၅ ရက္တိတိ ငါ့ကိုယ္ငါ လွည့္စားဖူးရဲ႕ ။ အစီအစဥ္မက်ေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းတယ္။

ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးတယ္ . . . . . ။ ရူးရူးမိုက္မိုက္ကို ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးပါတယ္ ။ ပင္လယ္ကိုျဖတ္ ၊ ေတာင္ေတြကိုေက်ာ္ဖို႔မေျပာနဲ႔ ကမၻာတစ္ပတ္ျပည့္ေအာင္လည္ဖို႔ကို ထုိင္ေစာင့္ေနရတာေတာင္ စိတ္သိပ္မရွည္ခ်င္ဘူး ။

တံခါးတစ္ခ်ပ္ပဲျခားေပမယ့္ ဟိုဘက္နဲ႕ ဒီဘက္ ေသာ့ကိုယ္စီ ခတ္ထားၾကတာေလ ။ ႏွလုံးသားႏုႏုကို ေက်ာက္စက္နဲ႔စားလိုက္သလို နင့္နာမည္ေတြဆူညံ ၊ ႏွလုံးေသြးတို႔ကရဲခနဲ ၊ သံေယာဇဥ္လက္က်န္က တည္းတည္းက်န္ေတာ့တယ္။

နင့္အတြက္ စာအုပ္တစ္အုပ္သာ ျဖစ္ခြင့္ရမယ္ဆုိရင္ ဘာမွမေရးရေသးတဲ့ စာရြက္လြတ္ေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ျဖစ္ခ်င္သလို နင့္နာမည္အျပည့္ေရးထားတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္လဲ ျဖစ္ခြင့္ရခ်င္ေသးတယ္ ။

ကပၸလီပင္လယ္ျပင္မွာ မုန္တုိင္းရွိတာ ကြ်န္ေတာ္ မသိပါ ။ မနက္စာစားျပီးျပီလား ကြ်န္ေတာ္မသိပါ ။ မေန႔ညက အိပ္ခဲ့ရလား ကြ်န္ေတာ္မသိပါ ။ ျပႆဒါးလား ရက္ရာဇာလား ကြ်န္ေတာ္မသိပါ ။ ျပန္လည္မေတြးရဲ၍ ေမ့ပစ္ခဲ့ဘူးသည္ ။

ထိုေန႔က ေနပူသည္ . . . . . . . . . . . ။

ထိုေန႔မွာပဲ မိုးရြာသည္. . . . . . . . . .  ။

ထိုေန႔မွာပင္ ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္ႏွင့္ ေအးလာခဲ့ဖူးသည္ ။

ေလယာဥ္ပ်ံေပၚက လူတစ္ေယာက္ ေျမၾကီးကို ငုံၾကည့္ျပီး သူဘယ္ေလာက္ျမင့္ေနလဲဆိုတာ ေတြးေနတယ္ ။

ကားတစ္စီးေပၚက လူတစ္ေယာက္ ေျမၾကီးကို ငုံၾကည့္ျပီး သူဘယ္ေလာက္ျမန္ေနလဲဆိုတာ တြက္ေနမယ္ ။

ေျမၾကီးေပၚက လူတစ္ေယာက္ ေျမၾကီးကို ငုံၾကည့္ျပီး သူဘယ္လမ္းသြားေနလဲဆုိတာ စဥ္းစားေနလိမ့္မယ္ ။

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

အသုံးျပဳပုံ

ႏ်ဴကလီယဒုံးက်ည္ေတြ ကိုင္စြဲျပီး ေခါင္းေဆာင္တစ္ခ်ိဳ႕ ႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးေနၾကတယ္ ။

သံစဥ္ေတြ ကိုင္စြဲျပီး ဂစ္တာသမားတစ္ခ်ိဳ႕ အသံညိွေနၾကတယ္ ။

ကေလာင္တံေတြ ကိုင္စြဲျပီး စာေရးဆရာတစ္ခ်ိဳ႕ စာေရးေနၾကတယ္ ။

ခြက္လြတ္တစ္လုံး ကိုင္စြဲျပီး သူဖုန္းစားတစ္ခ်ိဳ႕ ၀မ္းစာရွာေနၾကတယ္ ။

ဒီအေၾကာင္းေတြကို . . . . . .

ဦးေႏွာက္တစ္ခု ကုိင္စြဲျပီး ကြ်န္ေတာ္ ေလွ်ာက္စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္ ။

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

မိုးခါးေရ

တစ္ေယာက္က ေရွ႕ကသြားလို႔ အားလုံးေနာက္ကလိုက္တဲ့ လူ ။

အားလုံးက ေရွ႕ကသြားလို႔ တစ္ေယာက္က ေနာက္ကလိုက္တဲ့ လူ ။

အဲ့လူေတြကို ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္မွမသြားဘဲ မတ္တပ္ရပ္ျပီး ၾကည့္ေနလိုက္တယ္ ။

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

ေနရာ

သစ္ပင္ၾကီးက ေတြးတယ္ ‘ငါ့အေပၚမွာ ဘယ္သူမွမရွိဘူးကြ’ ။

ေတာင္တန္းၾကီးကလည္း ဒီလိုပဲေတြးတယ္ ‘ငါ့အေပၚေတာ့ ဘယ္သူမွမရွိႏုိင္ပါဘူးကြာ’ ။

ပင္လယ္ျပင္ၾကီးကလည္း ထုိနည္းလည္းေကာင္းပဲ ‘ဘယ္သူ႕အလႊမ္းမိုးမွဳမွ မခံဘူးေဟ့’ ။

ေကာင္းကင္ၾကီးကေတာ့ သူတို႔ေတြကို ငုံၾကည့္ရင္း ျပံဳးေနတယ္ ။

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

ဆႏၵ

တစ္ခ်ိဳ႕က ေပၚေပၚထင္ထင္

တစ္ခ်ိဳ႕က ပုန္းရွဳိးကြယ္ရွိဳး

တစ္ခ်ိဳ႕က ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္

တစ္ခ်ိဳ႕က ျပင္းျပင္းျပျပ

တစ္ခ်ိဳ႕က တြန္႔ဆုတ္တြန္႔ဆုတ္

တစ္ခ်ိဳ႕က ကမူးရွဴးထိုး

တစ္ခ်ိဳ႕က မ၀့ံမရဲ ။            ။

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

သြင္းကုန္ ၊ ထုတ္ကုန္

ဒီမွာလုပ္တယ္ ၊ ဟိုကိုသြင္းတယ္ ။

ဟိုမွာလုပ္တယ္ ၊ ဒီကိုသြင္းတယ္ ။

ဟိုကလုပ္တယ္ ၊ ဒီမွာထုတ္တယ္ ။

ဒီကလုပ္တယ္ ၊ ဟိုမွာထုတ္တယ္ ။

ဟိုလိုလို ဒီလိုလို လုပ္တဲ့ဟာေတြလဲ ရွိေသးတယ္ဗ် ။

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

ပိုက္ဆံ

ဆႏၵေတြနဲ႔ လုိအပ္ခ်က္ေတြၾကားထဲက စကၠဴရြက္ ။

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

တံခါး

ဒီဘက္က ၀င္ျပီး ဟိုဘက္ကို ထြက္သည္ ။

(သို႔)

ဟိုဘက္က ၀င္ျပီး ဒီဘက္ကိုထြက္သည္ ။

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

ေမတၱာ

အုန္းဆံၾကိဳး = ၁၅၀၀ (တင္းတင္းဆြဲလွ်င္ ျပတ္လြယ္သည္)

သားေရၾကိဳး = ၅၂၈ (တင္းတင္းဆြဲေသာ္လည္း မျပတ္ႏုိင္)

လြန္ေလျပီးေသာ စကၠန္႔အခ်ိဳ႕က စကားလုံးေတြ ငါမသိေတာ့ . . . . .
လြန္ေလျပီးေသာအတိတ္က ခ်စ္သူ ငါမသိေတာ့ . . . . . . .
လြန္ေလျပီးေသာ ဘ၀ ငါမမွတ္မိေတာ့ . . . . . . . . .
အလင္းထဲက လူတစ္ေယာက္ကို အေမွာင္ထဲက ေခ်ာင္းၾကည့္သလိုပါပဲ ဒါေပမယ့္ ငါ့လိပ္ျပာ ငါလုံတယ္။

နင္ေနတဲ့ဆီမွာ နီယြန္ေတြထြန္းကားခ်ိန္ကေပါ့ ငါ ဖေယာင္းတုိင္မီးနဲ႔ပဲ ထုိင္လြမ္းတယ္ ။
နင္ေနတဲ့ဆီမွာ အထပ္ျမင့္တိုက္ေတြ ထြန္းကားတုန္းကေပါ့ ငါ လမ္းေဘးကေနပဲ ထုိင္လြမ္းတယ္ ။
နင္ေနတဲ့ဆီမွာ ရာသီဥတုသာယာတုန္းကေပါ့ ငါ မိုးသည္းထဲမွာထုိင္ငုိခဲ့ဖူးတယ္ ။
အစကေတာ့ ငါ့ကိုယ္ငါ အေမွာင္ထဲမွာ အလင္းေပ်ာက္ေနတယ္လို႔ ထင္ထားတာ ၊ အမွန္ေတာ့ ငါဟာ အေမွာင္ထဲမွာကို အေမွာင္ေပ်ာက္ေနတာပါ ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ မွတ္မိတယ္ ေရႊတိဂုံ . . . ။
မွတ္မိတယ္ ရန္ကင္း ၊
မွတ္မိတယ္ ေတာင္ဥကႅာ ၊
မွတ္မိတယ္ တက္စ္စီ ၊
မွတ္မိတယ္ ကုကၠိဳင္းမီးပိြဳင့္ ၊
မွတ္မိတယ္ feel ၊
အိပ္မက္လိုပါဘဲ အတိတ္ဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မရႏုိင္တဲ့ အိပ္မက္အေဟာင္းတစ္ခုပါ ။ ငါမွတ္မိသမွ်အားလုံးကို နင္ေမ့ျပီး ျပန္လာပါ ။ (တခ်ိန္က ေႏြရာသီသို႔) . . . ။

သိပါရဲ ့…….

ကုိယ္ က လည္း

မ်က္ရည္ကုိပဲ ငုိမိတယ္

မိမြန္

ေခၚသံေတြ မၾကားရေတာ့တဲ့အခါ

ပင္လယ္ ဟာ သူ ့အလုိလုိ

ျငိမ္းဆိတ္သြားမွာပါ…..

နာရီေတြ က အိမ္မျပန္တတ္ၾကဘူးတဲ့

ငါေတာ့ ရူးခ်င္တာပဲ

မိမြန္

လြဲေခ်ာ္ရုံ သက္သက္ပဲ ငါတုိ ့ေ၀းခဲ့ၾက

အေမွာင္ရွ ထားတဲ့ ညဟာ အိမ္မက္ငတ္ေနတုန္းပဲ

တိမ္ေတြ ရဲ ့ အစြန္း ႏွစ္ဖက္မွာ

ငါ့တုိ ့ ႏႈတ္ခမ္းေတြ ဟာ ခ်ိတ္ဆက္ လုိ ့

ကုိယ့္အဖ်ား နဲ ့ကုိယ္

ေဆးထုိးမွားခဲ့ၾကေပါ့…..

ဧရိယာျပင္ပ ဆုိတဲ့

ဓာတ္ပုံထဲက အသံ က

နံရံေတြ ေပၚ

တံတုိင္းေတြေပၚ

အခန္းထဲကဗလာစာရြက္ အလြတ္ေတြေပၚ

ျပန္ ့………က်ဲ ………ပဲ့………..က်

ကြ်န္ေတာ္ က သူ ့အတြက္ ဒုတိယ လူ

ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ခဲ့……..

သူ ့အသက္ရူသံ ေၾကာင့္

ဒီဒဏ္ရာေတြ ကုိ လည္း မတင္းတိမ္ဘူး…. ။

ကုိယ္ေပၚမုိးထားတဲ့ သူ ့အရိပ္ထဲ

အဆိပ္ဖဲ ေတြ ပြင့္တယ္….

ေနေလာင္ထားလုိ ့ ငန္တဲ့ ပင္လယ္အေၾကာင္း

သူ   မသိရွာ ဘူး မိတ္ေဆြ…….

ေျပာျပေပးလုိက္ပါ   !

အခုဆုိတာ ေနာက္လာမယ့္ႏွစ္ၾကရင္ အတိတ္ဆုိ ျပီး

အနာဂတ္ကုိေမွ်ာ္ၾကည့္မိတာပါ လုိ ့……. ။ ။ ။ ။

သူငယ္ခ်င္း ဂ်ဴလိုင္ ဆီကေန ၾကိဳက္လို႔ကူးထားတဲ့ ကဗ်ာပါ ။

ဆည္းဆာတို႔ ေျမျပင္ေပၚခို၀င္ေစ…

သန္႔ရွင္းျဖဴစင္ေသာ ေလေျပတို႔၏

ရယ္ေမာသံကိုၾကားရေစမည္….။

ေလာကတစ္ခုလုံးေမြးပ်ံ႕သြားေစရန္

ခ်စ္ျခင္းက တာ၀န္ယူပါ၏

အိပ္မက္ကဲ့သို႔

ေရွ႕ကထြက္မသြားပါႏွင့္

တလွမ္းခ်င္းလာေလာ့ သိမ္ေမြ႕ျခင္းမ်ား ။

အို….ေမာ္ဒန္ေလာက ၊

ရင္မွာခံစားရတာေတြကို တဆင့္ေျပာေပးပါ။

သူ မ်က္လုံးကို စုံမွိတ္ျပီး အၾကိမ္ၾကိမ္ေခါင္းကို ခါရမ္းေနမိတယ္ ။ လက္ထဲမွာကိုင္ထားမိတာက ရြက္စုတ္ျပကၡဒိန္က ဒီေန႔ေန႔စြဲန႔ဲ ေအာက္ေျခမွာက ျပသာဒါး ၊ နဂါးေခါင္းက သူ႕ဘက္မွာ ။ သူမ လက္ထပ္သြားျပီ ။

ဟိုးခပ္ေ၀းေ၀းက ေတာင္ညိဳေတြကိုၾကည့္အုံးမလား တိမ္ေတြေၾကာင္းကြက္တိကြက္ၾကားအရိပ္က်ေနတယ္ ။ ဘာတစ္ခုမွျပန္မရႏုိင္ေတာ့တဲ့ အိပ္မက္ေတြ ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ၊ နားလည္မွဳကိုယ္စီေတြနဲ႔ ၾကည္ႏူးျခင္းေတြ ၊ သစၥာနဲ႔ေမတၱာတရားေတြ ေမ့ပစ္ႏုိင္ဖုိ႕ၾကိဳးစားရင္းနဲ႔ စီးကရက္တစ္လိပ္ထုတ္ျပီး မီးျငိမိျပန္ေတာ့ သက္ျပင္းသဲ့သဲ့ ေျဖးေျဖးခ် ျပန္ၾကားေယာင္မိတာက သူမရဲ႕စကား ခ်က္ျခင္းဆုိသလို သူ မီးျငိလက္စ စီးကရက္ကို လြင့္ပစ္ျပီး နင္းေျခမိလ်က္သားျဖစ္ေနျပီ ။

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

မိုးတိမ္တိုက္ေတြ အဆုပ္လိုက္ ေကာင္းကင္မွာ ပ်ံ၀ဲေနစဥ္ ဟိုး . . . တစ္ခ်ိန္က ။ သူမ စာရြက္တခ်ိဳ႕ကိုင္ေဆာင္ထားလို႔ အရာရာၾကီးျမတ္ျခင္းလို႔ ခံယူထားတဲ့ေန႕ ။ ႏုိင္ငံျခားတကၠသိုလ္တစ္ခုက စေကာလားရွစ္စာေမးပြဲကို သူမ ေအာင္ျမင္လာတဲ့ေန႔ေပါ့ ။ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေတြနဲ႔ ေရာျပြန္းေနတဲ့ သူမမ်က္ႏွာ အျပံဳးပန္းတစ္ရာမက ပြင့္ဖူးခဲ့တယ္ ။ သူက သူမ ေအာင္ျမင္မွဳေတြအတြက္ ၀မ္းေျမာက္ေပမယ့္ ရင္ထဲမွာ လွ်ိဳ႕၀ွက္စြာသိမ္းထားတဲ့ ဘာသာရပ္တခ်ိဳ႕မွာ စာေမးပြဲက်ခဲ့တယ္ဆိုတာ သူ သိေနခဲ့တယ္ ။ သူ ေအာင္စာရင္းကို ရင္နဲ႔ရင္းျပီးၾကည့္ခဲ့ေပမယ့္ သူမအတြက္ ၀မ္းေျမာက္မွဳေတြကို မပ်က္သုန္းမသြားေအာင္ ဘယ္သူမွဖြင့္ၾကည့္လို႔မရမဲ့ေနရာတစ္ေနရာမွာ ရင္တစ္ျခမ္းေဟာင္းေလာင္းပြင့္ခံျပီး သိမ္းထားခဲ့မိတယ္ ။ ဆုံေနၾကေနရာေလးကျပန္ေတာ့ အဓိပါယ္မဲ့စြာ ဒိုင္ယာရီထဲ သူမ နာမည္ေတြ စာမ်က္ႏွာ ၆ မ်က္ႏွာေလာက္ မရပ္မနား ေရးေနမိတဲ့ သူ႕ကိုယ္သူ နားမလည္ႏုိင္ေတာ့ဘူး ။ ဘာပဲေျပာေျပာပါ သူမ ေနာက္ ၂ ပတ္္ ေနရင္ သူ႕ကိုထားျပီး ႏုိင္ငံရပ္ျခားမွာ တစ္ေယာက္တည္းေနထုိင္ရေတာ့မယ္ ၊ သူ သူမကို နားလည္ခ်င္တယ္ ။ သူ သူမကို စိတ္ခ်ေစခ်င္တယ္ ။ သူ သူမကို ေအာင္ျမင္ေစခ်င္တယ္ ။ သူ သူမကို ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္တယ္ ။ အေတြးတို႔က သူ႕ ေခါင္းထဲ ဥဒဟုိ သြားလာေနၾကတယ္ ။ အမွတ္တမဲ့ သူ ျပကၡဒိန္ကို ၾကည့္မိလိုက္ေတာ့ မနက္ျဖန္ ၁၄ ရက္ေန႔ (တနင္းလာေန႔) ။

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

၂၅-၃-၂၀၁၀

မိုးေကာင္းကင္ ၾကည္လင္ျပီး သာယာေနတယ္ ။ သူ႕ ရင္ထဲမွာ အမည္မေဖာ္ႏုိင္တဲ့ မိုးတိမ္ေတြ အုံ႕ဆုိင္းေနတယ္ ။ သူမကို မေန႔က ေလဆိပ္ကိုလိုက္မပို႔ေတာ့ဘူးေျပာခဲ့မိေပမယ့္ ဒီမနက္က်ေတာ့ သူမ အစစအရာရာ အဆင္ေျပရဲ႕လားဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ သူမအိမ္ကို အေစာၾကီးေရာက္ေနမိတယ္ ။ သူမ ေမ့မက်န္သင့္တာေတြ အကုန္ျပန္စစ္ေပးရင္းနဲ႔ သူမ မ်က္ႏွာ ခဏခဏခိုးခိုးၾကည့္မိတယ္ ။ သူမကေတာ့ သူ ခိုးၾကည့္ေနတာကိုေတြ သတိထားမိခ်င္မွထားမိမယ္ ။ သူမ အလြန္ စိတ္လွဳပ္ရ်ားေနတာကိုး ။ သူနားလည္ပါတယ္ ။ Terminal ထဲထိ သူမ၀င္ေတာ့ပဲ ကားေပၚမွာပဲေစာင့္ေနခဲ့ဖုိ႕ လုပ္ေပမယ့္ သူမ က အတင္းေခၚလို႔ လိုက္သြားခဲ့ရပါတယ္ ။ သူမအေမက မွာလုိက္ သူမ က သူမအေမကို မွာလိုက္နဲ႔ ေလယာဥ္ထြက္ခ်ိန္နီးတဲ့အခ်ိန္အထိ မျပီးၾကေသးပါဘူး ။ သူမ စီးနင္းလိုက္ပါသြားမဲ့ ေလယာဥ္ၾကီးက ရပ္နားရမဲ့ေနရာမွာ ရပ္ထားေနျပီ ။ သူ ေလယာဥ္ၾကီးကို ၾကည့္ရင္း ခ်က္ခ်င္း မနာလိုျဖစ္လာမိတယ္ ။ သူမ အေမနဲ႕ေျပာဆုိျပီးတဲ့ေနာက္ သူ႕ဆီကို လွည့္လာျပီး သူမ အဆင္ေျပေအာင္ေနမွာျဖစ္ေၾကာင္း ၊ သူ႕ကို ေဆးလိပ္ေတြ မေသာက္သင့္ေတာ့ေၾကာင္း ၊ သူ႕ကို လိမ္လိမ္မာမာေနဖို႔အေၾကာင္း ေတြသူမ ေျပာေနေပမယ့္ ။ သူ ေခါင္းျငိမ့္မိလား မျငိမ့္မိလားမေသခ်ာေပမယ့္ သူမ ေနာက္ဆုံးေျပာသြားတဲ့ သူမ အျမန္ျပန္လာခဲ့မယ္ ၊ သူ႕ကို သတိရေနမယ္ ဆိုတာပဲ ထပ္ခါထပ္ခါၾကားေနမိတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ သူမ တေျဖးေျဖး သူ႕ အိပ္မက္ေတြထဲက ထြက္ခြာသြားခဲ့တယ္ ။

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =