မိုးရာသီေန႔တေန႔မွာ
ကြ်န္ေတာ့္ကို ေမြးဖြားခဲ့တဲ့
ေမေမေရ. . . ။
လူၾကားထဲမွာ
လူလားေျမာက္ေအာင္
ျပဳစုေပးတဲ့ ေမေမေရ . .. ။
လူေတြက အေရာ၀င္လို႔မေကာင္းဖူးဆိုတာ
ကြ်န္ေတာ္သိလိုက္ရတယ္. .
ေမေမေရ. . . ေမေမေရ. . ။
ကြ်န္ေတာ့္မွာ ….
ေမွးစက္စရာ နားခိုစရာ
အရိပ္ေလးတခုေလာက္ေတာ့ ေတာင့္တမိပါရဲ႕. . ။
ေမေမေရ. . .
အဲ့ဒီအရိပ္ေလးမွာ
ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ဂစ္တာေလး တစ္လက္
နားလည္မွဳေတြနဲ႔ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး
စကားေလးေတြ ေျပာေပးမဲ့ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္
ဒါေတြကို သား ေတာင့္တမိတာပါ ေမေမ. . . ။
တကယ္ေတာ့
တန္ဖိုးဆုိတာ သူမရွိေတာ့မွ
ပိုသိလာရတယ္ ေမေမ. . . .။
ကြ်န္ေတာ္မွားခဲ့ျပန္ျပီထင္ပါရဲ႕ ေမေမရယ္ . .
အျမဲတမ္း မွားေနတဲ့ကြ်န္ေတာ္က
သူနဲ႔လဲ မွားေနျမဲပဲ. . ။
အလင္းပြင့္မဲ့ လက္ေလးနဲ႔
တခ်က္ေလာက္ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ဘက္ကို
လာစမ္းသပ္ၾကည့္ပါအုံး ေမေမ. . .
သား အသက္ရွဴသံေတြ မွန္ပါေသးရဲ႕လားလို႔. . . ။
သူမ်ားေတြနဲ႔ ေနထြက္ရာအရပ္ခ်င္း မတူညီခဲ့တဲ့လူမို႔. . .
အလြဲမ်ားက အသားက်ေနတာေတာ့ အမွန္ပဲ . .
ဆက္ပီး လြဲေနရင္ သားဘ၀ေတာ့
ဂိမ္းအိုဗာ သြားေတာ့မယ္ထင္ရဲ႕ . . ေမေမရယ္. . ။
ခ်စ္ရတယ္ဆုိတာ
ပင္ပန္းတယ္လို႔ မထင္မိေပမယ့္
သက္ျပင္းခနခန အေဖာ္လုပ္ရတာမ်ိဳးမွန္း
သူမ်ားေျပာတာ ၾကားဖူးတယ္ ေမေမ. . .
သူတို႔ထင္တာမွန္ေနျပီလို႔ သားထင္မိတယ္. . ။
သူတို႔ေတြေျပာေနၾကတဲ့
လူေတြရဲ႕ အေၾကာင္းနဲ႔
သားေျပာေနတဲ့ လူေတြရဲ႕ အေၾကာင္းက
မတူေပမဲ့ ကြဲလြဲခ်က္ေတြ ရွိေနတယ္ေမေမ. . . ။
ဒါပါပဲ . . ေမေမ. .
သူတို႔လဲေျပာေနၾကတယ္
ကြ်န္ေတာ္လဲ ေျပာေနတယ္. ..
ေျပာရင္းေျပာရင္း ဆက္သြားေနၾကရဲ႕. . .
ေလကုန္လိုက္တာ ေမေမရယ္. . . . ။
(ပိုစ့္မေရးျဖစ္တာ ၾကာလို႔ စိတ္ထင္ရာ ေရးပလိုက္မိတယ္. . )





